7. Splątanie

  

    Zachłanny tego co było. Co będzie nie wie, nie chce iść dalej. Próbuje oddychać, ale mimowolnie zaciska go w płucach. Splątany pustym sznurem, czymś coś nie istnieje, jest nierzeczywiste, a jednak nie może się poruszyć. Pokłada nadzieje w czasie, z nim wszystko mija. Czekanie to jedyne uzależnienie z dobrym zakończeniem. Każdego dnia prosi Go o wielką siłę. Jest wdzięczny za każdy znak dobroci, który z niego wychodzi. Od dawna nie miał w sobie dobra. Walczy z odorem własnych myśli, który przenika go i nie daje o sobie zapomnieć. Prowadzi walkę, często ją przegrywa. Uczy się na błędach kiedy jest już za późno, jego serce zniknęło w dawnej miłości. Zostało przez doń zdeptane. 

~Nie jest łatwo prowadzić z Nim walkę, jednak tym razem nie przegram~